Drang om te vluchten

Kerst, Oud & Nieuw vieren? Ik voel vooral de drang om te vluchten. De weerstand op deze periode begon bij mij al vroeg, iets met stramienen, een keurslijf en ‘zo doen we dat altijd’. Jarenlang koos ik daarom voor de ultieme ontsnapping: ver weg gaan.

Mijn dochtertje nam ik al vroeg (vanaf 1 jaar oud) mee de wereld over: Bali, Tanzania, Thailand, Cambodja, China, Mexico…Wat een vrijheid én wat een les. Karma leerde me genieten van het moment, waar we ook waren.

Tegelijkertijd voelde het ook vaak dubbel. Terwijl ik in verre landen met relatief onbekenden mijn dagen doorbracht, miste ik stiekem de warmte van vrienden en thuis om me heen. Al was ik ook een ster in het ontkennen van dit gemis, naar mezelf en anderen.

Tegenwoordig blijf ik meer ‘gewoon’ thuis. En dat brengt óók weer het oude ongemak. De weerstand blijft knagen: zo’n hele periode vol vaste patronen en verwachtingen, ik krijg er kriebels van.

En toch… sinds twee jaar heb ik een nieuwe partner. Je verzint het niet, maar hij begint het liefst in november al met plannen en lijstjes en geniet juist vol van deze periode. Mijn eerste reactie? Protest! “je gaat toch niet zo lang van te voren de boel al vastzetten.”
Maar ik moet stiekem ook bekennen dat het een soort verbazing en opluchting geeft, ‘kan het ook zo, kan het ook leuk en ongedwongen zijn?’. Dit jaar vieren we 1e kerstdag bij mijn ‘lief-familie’ en ik heb er zowaar zin in.

Hoe is deze periode voor jou? Heb jij ook de neiging om te ontsnappen, of juist volop te omarmen? Laten we het delen. Medestanders én kerstliefhebbers van harte welkom. 🎄

Dankjewel, Inge Bongers en Judith Aarts- de Folter voor de fijne gesprekken hierover deze week.

Dit artikel delen:

Gerelateerde artikelen

Aan deze keukentafel hoorden vijf stoelen. In een tijdsbestek van uren ging het naar drie. Ieder had zijn vaste plek (herkenbaar?). Pa zijn relaxfauteuil aan het hoofd, hij zelf zit ...

Wat als je alleen gedachtes had, hoe zou je dan weten welke de belangrijkste zijn? Niet, en dat is precies de grootste valkuil van het ‘denk harder’-motto. Want je hoofd ...

“Ik hou van mannen en heb geen kinderen. Zo’n persoonlijk voorstelrondje, ik heb er een bloedhekel aan. Het roept altijd het gevoel op buiten de groep te vallen.” Dit zei ...

Ik geef leiders advies dat ik zelf niet opvolg. Niet bewust, maar het gebeurt toch vaker dan ik zou willen. Vorige week schreef ik over mijn dochter. Eén comment bleef ...