“Vaag en zweverig”… of juist de sleutel tot effectief leiderschap?
Werken met het lijf. Met stilte. Met vertragen. Met gevoel. Draagt dat écht bij aan effectief (leiderschaps)gedrag? Is het evidence-based?
Een vraag die ik op de werkvloer (waar cognitie de boventoon voert) vaak hoor. Maar als we het over ‘evidence’ hebben, laten we dan eens kijken naar Peter Levine, de grondlegger van Somatic Experiencing (SE).
Hij stond op tegen de heersende wetenschappelijke orde. Zijn promotieonderzoek werd aanvankelijk weggehoond: “Je krijgt je doctorstitel alleen over mijn lijk.” Maar hij zette door. Zijn proefschrift werd uiteindelijk erkend door diverse vooraanstaande wetenschappers. NASA schakelde hem in om astronauten te helpen stress te reguleren. Vandaag de dag wordt SE in 40 landen toegepast en helpt het duizenden mensen die zich dagelijks begeven op ontelbaar veel werkvloeren, hun stress- en traumareacties te helen. Precies dit maakt de weg vrij om leiderschap te tonen, vanuit je natuurlijke talent, vanuit verlangen in plaats van wilskracht.
Wat mij na vijf jaar werken met SE blijft fascineren, is de intelligentie en het zelfhelend vermogen van ons lichaam. Het werkt. Het ís effectief. En ja, daar is bewijs voor.
Ter inspiratie, enkele krachtige citaten van Peter Levine:
🌀 “Trauma is a fact of life. It does not have to be a life sentence.”
🌀 “You don’t have to know the facts of your story to be able to reprogram the symptoms or the outcomes.”
🌀 “Taking time is very important—as body time is much slower than cognitive time or emotional time.”
🌀 “Animals do not view freezing as a sign of inadequacy or weakness, nor should we.”
Wat denk jij? Is het niet allang tijd om op werkvloeren de intelligentie van het lijf expliciet te erkennen en te waarderen?
