Aanpassen of authentiek zijn?

“Meestal speel ik op safe. Ik pas me aan, blijf aardig, vertel mezelf dat dit het is. Maar dan—een project dat ertoe doet. Ineens sta ik daar: krachtig, strijdbaar, zonder twijfel. Ik kom op voor wie niet wordt gehoord. Dít ben ik op mijn puurst.”

Die keuze, dat kernconflict —aanpassen of authentiek zijn— hoor ik bij velen in coaching. Ga ik voor veiligheid en herkenning? Of kies ik voor mezelf, ongefilterd en zonder masker? De oude route voelt vertrouwd, bijna automatisch. Maar ook… vlak. Leven op halve kracht. Terwijl de pure weg pas echt diepgang brengt.

Toch blijft het spannend, voel ik steeds weer die drempel. Wat als ik word afgewezen? Wat als ‘ik’ niet mag bestaan? Dus ontwijk ik de keuze, versnel mijn tempo, schakel door, lekker veilig en comfortabel. Maar dan komt die knagende onrust. Mijn lijf spreekt: spanning in mijn buik, druk op mijn borst. Stilstand. Inmiddels ken ik de boodschap, moeilijk te negeren als je het eenmaal opmerkt.

En ik weet: dit is het signaal. Ik moet springen.

En dan blijkt: het valt mee. Ik blijk het te kunnen. Mijn woorden, mijn gevoelens komen over. Het opent gesprekken. En het mooiste? Ik ben niet de enige. Elke keer dat ik kies voor die route, voel ik het: dan leef ik écht.

Herkenbaar? Welke keuze maak jij?

Op zoek naar je pure leiderschapszelf? Meld je aan voor de gratis Masterclass ‘Holistisch leiderschap’ op 16 april of 16 mei, 9u.
Coach en sneller kernconflicten opsporen? Doe mee aan de natuurwandeling ‘Somatisch coachen’ op 25 april 13.30u.

p.s. Best een klus om een authentieke foto te vinden van mezelf. Eentje in Martial Arts actie.

Dit artikel delen:

Gerelateerde artikelen

Aan deze keukentafel hoorden vijf stoelen. In een tijdsbestek van uren ging het naar drie. Ieder had zijn vaste plek (herkenbaar?). Pa zijn relaxfauteuil aan het hoofd, hij zelf zit ...

Wat als je alleen gedachtes had, hoe zou je dan weten welke de belangrijkste zijn? Niet, en dat is precies de grootste valkuil van het ‘denk harder’-motto. Want je hoofd ...

“Ik hou van mannen en heb geen kinderen. Zo’n persoonlijk voorstelrondje, ik heb er een bloedhekel aan. Het roept altijd het gevoel op buiten de groep te vallen.” Dit zei ...

Ik geef leiders advies dat ik zelf niet opvolg. Niet bewust, maar het gebeurt toch vaker dan ik zou willen. Vorige week schreef ik over mijn dochter. Eén comment bleef ...