Wat voelt als werk, doe ik nu niet

“Wat voelt als werk, doe ik nu niet. En de dingen die niet als werk voelen doe ik nu wel.” Dat zei mijn collega/vriend Jac pas toen hij ineens wat veel op zijn bordje kreeg. Het is een uitspraak die blijft hangen bij mij, iedere dag wel een keer opkomt.

Met de vraag: Wat voelt voor mij als werk en wat niet? Ik besef me gelukkig dat het grootste deel van mijn werk niet voelt als werk. Meer als een hobby, als iets waar ik veel levensplezier uithaal, wat voldoening geeft.

Maar toch besef ik me dat ik ook nog steeds klussen aanneem, die wel degelijk voelen als werk: te ver weg, te veel ‘een druppel op een gloeiende plaat’ gevoel. Te veel energie die weglekt door gedrag wat ik ‘frame’ als uitdagend om mee te dealen. Maar wat stiekem gewoon alleen een energydrain is. En hoe dat erin sluipt en toch ongemerkt steeds meer tijd en energie kan opslokken.

Mooie check om de week weer mee te starten en mijn keuzes nog bewuster te maken

Herkenbaar? Laat het me weten.

Dit artikel delen:

Gerelateerde artikelen

Aan deze keukentafel hoorden vijf stoelen. In een tijdsbestek van uren ging het naar drie. Ieder had zijn vaste plek (herkenbaar?). Pa zijn relaxfauteuil aan het hoofd, hij zelf zit ...

Wat als je alleen gedachtes had, hoe zou je dan weten welke de belangrijkste zijn? Niet, en dat is precies de grootste valkuil van het ‘denk harder’-motto. Want je hoofd ...

“Ik hou van mannen en heb geen kinderen. Zo’n persoonlijk voorstelrondje, ik heb er een bloedhekel aan. Het roept altijd het gevoel op buiten de groep te vallen.” Dit zei ...

Ik geef leiders advies dat ik zelf niet opvolg. Niet bewust, maar het gebeurt toch vaker dan ik zou willen. Vorige week schreef ik over mijn dochter. Eén comment bleef ...