“Gesprekken met anderen kosten me altijd energie. Natuurlijk geeft het energie als ik binnen een team mensen weer in contact kan brengen met elkaar. Als ik zie dat er rust en verbinding ontstaat. Maar om dat voor elkaar te krijgen ben ik voortdurend in gesprek en dat kost me energie.”
Aldus, een manager die op zoek is naar balans tussen geven en ontvangen in zijn leidinggevende rol. Tijdens het coachgesprek kwam het motto naar voren waarmee hij is opgevoed: Het is zaliger te geven dan te ontvangen.
Hij vroeg zich af: “Is dat zo? Ik ben zo gewend geraakt te geven aan anderen. Maar inmiddels kom ik uit op een andere betekenis: dat het niet alleen gaat om het geven aan anderen, maar ook aan mezelf. Dat ik mijn rust mag pakken en dat ik ook mag kiezen op tijd naar huis te gaan voor mijn gezin. Het mooie is dat als ik dit mezelf gun, er ruimte ontstaat, ruimte voor creativiteit, innovatie en uiteindelijk resultaat.
Er ontstond een prachtig gesprek over de betekenis van ‘voorbeeld geven’ richting de mensen waar hij leiding aan geeft. Hoe essentieel het is dat ook zij mogen geven aan zichzelf.
Er kwam ook ruimte om de eerste overtuiging nog eens aan te kijken: dat gesprekken met anderen altijd energie kosten. Dat is het ‘gevers’ perspectief.
Hoe mooi is het als je anderen kunt voorleven dat je hierin kunt kiezen. Dat je heen en weer kunt gaan met je aandacht. Van de ander en wat er bij hem/haar speelt, naar jezelf en wat jij nodig hebt. Heen en weer. Dit noemen we binnen de luistermethode ‘Deep Listening’ 50/50 bewustzijn. De lemniscaat is hiervoor een krachtig symbool (zie de essentie van de methode in de afbeelding)
Een schitterende manier van ‘jezelf geven’. Het bijzondere is ook nog eens dat de aandacht die je dan geeft aan de ander van een wezenlijk andere kwaliteit is. Vanuit de boodschap dat de ander ook, met mildheid, mag luisteren naar zichzelf.
Mooi toch?
