“Je moet meer kwetsbaarheid tonen!” Een coachee vertelde me dat haar leidinggevende dat ooit tegen haar zei. Ze wist totaal niet wat ze daarmee moest. Moest ze huilen? Haar frustraties op tafel leggen?
Het maakte haar vooral onzeker. Alsof ze iets moest laten zien wat niet vanzelf kwam. Alsof ze pas een goede leidinggevende zou zijn wanneer ze dat deed.
Het raakte aan een tendens die ik steeds vaker zie. Kwetsbaarheid tonen wordt inmiddels gezien als een competentie die je moet beheersen. Vaardigheden waar je in leiderschapsprogramma’s aan werkt. Want kwetsbaarheid is een kracht!
Ik ben het er zeker mee eens dat kwetsbaarheid een kracht is. Het kan verbindend werken en het leren versterken. Als jij als leider bijvoorbeeld terugkomt op een misser, als je erkent dat je soms chaos ervaart, als je medeleven toont.
Maar tegelijk vraag ik me af of we er niet iets van maken wat je simpelweg kunt trainen. Alsof het een vaardigheid is die je kunt ontwikkelen door een vaardigheid aan te leren: toon je emoties benoemen, deel wat iets met je doet, begin met een persoonlijk verhaal.
Voor mij gaat kwetsbaarheid over het laten zien van je menselijke kant. En dat is vaak minder maakbaar dan we soms denken.
Vorige week zat ik in een geweldige workshop van Karin Bloemen (bij het jaarlijkse event van Omzetcoach.nl). Ze vertelde een voorbeeld dat me bijbleef. Een leerkracht had tegen een kind gezegd na een presentatie: “Je had meer jezelf mogen zijn.”
Maar wat moet een kind daarmee?
Het krijgt eigenlijk de boodschap mee: doe je best om jezelf te zijn en wat je liet zien was ‘jezelf’ niet. Heel verwarrend toch.
In het gesprek met mijn coachee kwam een prachtig inzicht naar voren. Voor haar ging het niet om ‘meer kwetsbaarheid tonen’. Het ging om keuzevrijheid.
Ze vertelde over een gesprek met een teamlid dat zichtbaar gespannen bij haar aan tafel zat. Ze had ervoor kunnen kiezen om gewoon door te gaan op de inhoud. Maar ze besloot haar observatie te delen en vroeg:
“Wat gaat er in je om?”
Daarmee ontstond een open gesprek, van mens tot mens. Niet omdat ze had besloten dat ze ‘kwetsbaarder moest zijn’, maar omdat ze op dat moment koos om echt contact te maken, niet alleen met de ander, maar ook met zichzelf.
Misschien zit daar wel de kern. Kwetsbaarheid kun je niet slechts trainen alsof het een vaardigheid is. Het ontstaat in momenten waarin je besluit om echt verbinding te maken.
Ik ben benieuwd hoe jij dat ziet. Kun je kwetsbaarheid trainen?
