Krijg jij ook weleens een compliment…en geloof je het eigenlijk niet helemaal?
“Hey Diana mag ik je nogmaals bedanken 🙏 voor de hele fijne & bijzondere 2 dagen vorige week? Ze komen nog zo vaak als geheel en in delen door mijn gedachten en gevoel heen… Fantastisch. Groetjes Judith.”
Wat kan ik toch blij worden van zo’n appje in de ochtend. Judith verwijst naar het leiderschapsprogramma dat ik vorige week samen met Fenneke van Vliet – de Nooij verzorgde. Tijdens de slotreflectie ontvingen we prachtige feedback. Ik ging naar huis met een goed gevoel.
Tóch gebeurde vroeger daarna altijd hetzelfde. Dan begon dat kritische stemmetje: Zeggen ze dit niet omdat het sociaal wenselijk is? Omdat je aan het einde geen kritiek meer geeft of vanwege de groepsdruk? Was het écht zo goed? Dit had ik anders kunnen doen, dat had anders gemoeten.
Dit keer niet. Ik kon het dankbare gevoel er gewoon laten zijn. Zonder het kapot te analyseren. Zo’n appje helpt daar natuurlijk enorm bij. Het voelde als een stille bevestiging: Ik heb het goed gezien. Het klopt. Het heeft echt iets gebracht.
Het deed me ook weer denken aan een oefening uit het programma. Eén deelnemer deelt een ontwikkelvraag. De ander mag vijf minuten lang maar één ding doen: Luisteren. De vraag stellen: “Wat brengt het jou als…?” gevolgd door een “Dankjewel” na ieder antwoord.
In de plenaire reflectie werd juist dit het meest krachtige moment genoemd.
Niet de vraag. Maar dat simpele: Dankjewel. Omdat het direct erkenning en waardering geeft.
Dat is toch interessant, want dankbaarheid blijkt allesbehalve zweverig. Onderzoek laat zien dat dankbaarheid je zenuwstelsel kalmeert, stress verlaagt, je slaap verbetert en samenhangt met een lager risico op hart- en vaatziekten. We wennen razendsnel aan het goede; wat eerst bijzonder was, wordt ‘normaal’.
Dankbaarheid haalt dat bijzondere weer naar voren.
Een van de meest onderzochte oefeningen is verrassend simpel:
Schrijf dagelijks drie concrete dingen op waar je dankbaar voor bent.
Niet: “mijn familie”
Maar: “dat mijn partner een kop thee voor me maakte toen ik moe was.”
Het kost vijf minuten. En het traint je brein om het goede weer te zien.
Voor mij zat het deze week in een appje van Judith. En in dat ene woord dat in de training zoveel deed: Dankjewel.
